וַיִּקְצֹ֥ף נַעֲמָ֖ן וַיֵּלַ֑ךְ וַיֹּאמֶר֩ הִנֵּ֨ה אָמַ֜רְתִּי אֵלַ֣י ׀ יֵצֵ֣א יָצ֗וֹא וְעָמַד֙ וְקָרָא֙ בְּשֵׁם־יְהוָ֣ה אֱלֹהָ֔יו וְהֵנִ֥יף יָד֛וֹ אֶל־הַמָּק֖וֹם וְאָסַ֥ף הַמְּצֹרָֽע׃
Ngunit nagalit si Naaman at umalis, at sinabi niya, “Akala ko ay tiyak na lalabas siya sa akin, tatayo, tatawag sa pangalan ng Walang-Hanggan na kanyang Diyos, iwawasiwas ang kanyang kamay sa ibabaw ng lugar ng ketong, at pagagalingin ang may ketong.
Wala pa kaming makukuhang komentaryo para sa talatang ito sa ngayon. Pakisubukang muli mamaya.